ko-nur-ba-cja-mi

konurbacjami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: konurbacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konurbacjapojedyncza mianownikżeński
konurbacjachmnoga miejscownikżeński
konurbacjamimnoga narzędnikżeński
konurbacjąpojedyncza narzędnikżeński
konurbacjemnoga mianownikżeński
konurbacjemnoga biernikżeński
konurbacjemnoga wołaczżeński
konurbacjępojedyncza biernikżeński
konurbacjipojedyncza celownikżeński
konurbacjipojedyncza miejscownikżeński
konurbacjipojedyncza dopełniaczżeński
konurbacjopojedyncza wołaczżeński
konurbacjommnoga celownikżeński
konurbacjimnoga dopełniaczżeński
konurbacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz