kon-wik-tem

konwiktem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: konwikt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konwikciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
konwikciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
konwiktpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
konwiktpojedyncza biernikmęski rzeczowy
konwiktachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
konwiktamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
konwiktempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
konwiktommnoga celownikmęski rzeczowy
konwiktowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
konwiktówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
konwiktupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
konwiktymnoga mianownikmęski rzeczowy
konwiktymnoga biernikmęski rzeczowy
konwiktymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz