kon-wo-jen-tom

konwojentom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: konwojent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konwojencimnoga mianownikmęski osobowy
konwojencimnoga wołaczmęski osobowy
konwojenciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
konwojenciepojedyncza wołaczmęski osobowy
konwojentpojedyncza mianownikmęski osobowy
konwojentapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
konwojentapojedyncza biernikmęski osobowy
konwojentachmnoga miejscownikmęski osobowy
konwojentamimnoga narzędnikmęski osobowy
konwojentempojedyncza narzędnikmęski osobowy
konwojentommnoga celownikmęski osobowy
konwojentowipojedyncza celownikmęski osobowy
konwojentówmnoga dopełniaczmęski osobowy
konwojentówmnoga biernikmęski osobowy
konwojentymnoga mianownikmęski zwierzęcy
konwojentymnoga biernikmęski zwierzęcy
konwojentymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz