ko-ope-rat-ka-mi

kooperatkami (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kooperatka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kooperatcepojedyncza celownikżeński
kooperatcepojedyncza miejscownikżeński
kooperatekmnoga dopełniaczżeński
kooperatkapojedyncza mianownikżeński
kooperatkachmnoga miejscownikżeński
kooperatkamimnoga narzędnikżeński
kooperatkąpojedyncza narzędnikżeński
kooperatkępojedyncza biernikżeński
kooperatkimnoga mianownikżeński
kooperatkimnoga biernikżeński
kooperatkimnoga wołaczżeński
kooperatkipojedyncza dopełniaczżeński
kooperatkopojedyncza wołaczżeński
kooperatkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz