ko-ope-ra-to-ry

kooperatory (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: kooperator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kooperatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
kooperatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kooperatorapojedyncza biernikmęski osobowy
kooperatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
kooperatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
kooperatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kooperatorommnoga celownikmęski osobowy
kooperatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
kooperatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kooperatorówmnoga biernikmęski osobowy
kooperatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kooperatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
kooperatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
kooperatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kooperatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
kooperatorzymnoga mianownikmęski osobowy
kooperatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz