ko-pia-tu-ro

kopiaturo (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kopiatura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kopiaturmnoga dopełniaczżeński
kopiaturapojedyncza mianownikżeński
kopiaturachmnoga miejscownikżeński
kopiaturamimnoga narzędnikżeński
kopiaturąpojedyncza narzędnikżeński
kopiaturępojedyncza biernikżeński
kopiaturopojedyncza wołaczżeński
kopiaturommnoga celownikżeński
kopiaturymnoga mianownikżeński
kopiaturymnoga biernikżeński
kopiaturymnoga wołaczżeński
kopiaturypojedyncza dopełniaczżeński
kopiaturzepojedyncza celownikżeński
kopiaturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz