ko-pria-niu-ki

Koprianiuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Koprianiuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Koprianiukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Koprianiukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Koprianiukapojedyncza biernikmęski osobowy
Koprianiukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Koprianiukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Koprianiukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Koprianiukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Koprianiukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Koprianiukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Koprianiukommnoga celownikmęski osobowy
Koprianiukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Koprianiukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Koprianiukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Koprianiukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Koprianiukówmnoga biernikmęski osobowy
Koprianiukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Koprianiukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz