kor-owce

KOR-owce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: KOR-owiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
KOR-owcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
KOR-owcapojedyncza biernikmęski osobowy
KOR-owcachmnoga miejscownikmęski osobowy
KOR-owcamimnoga narzędnikmęski osobowy
KOR-owcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
KOR-owcemnoga biernikmęski zwierzęcy
KOR-owcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
KOR-owcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
KOR-owcommnoga celownikmęski osobowy
KOR-owcowipojedyncza celownikmęski osobowy
KOR-owcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
KOR-owcówmnoga biernikmęski osobowy
KOR-owcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
KOR-owcupojedyncza wołaczmęski osobowy
KOR-owcymnoga mianownikmęski osobowy
KOR-owcymnoga wołaczmęski osobowy
KOR-owczepojedyncza wołaczmęski osobowy
KOR-owiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz