ko-rab-ni-cy

korabnicy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.;hist.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: korabnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
korabnicymnoga mianownikmęski osobowy
korabnicymnoga wołaczmęski osobowy
korabnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
korabnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
korabnikapojedyncza biernikmęski osobowy
korabnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
korabnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
korabnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
korabnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
korabnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
korabnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
korabnikommnoga celownikmęski osobowy
korabnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
korabnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
korabnikówmnoga biernikmęski osobowy
korabnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
korabnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz