kor-ba-czy

korbaczy (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: korbacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
korbaczpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
korbaczpojedyncza biernikmęski rzeczowy
korbaczapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
korbaczachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
korbaczamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
korbaczemnoga mianownikmęski rzeczowy
korbaczemnoga biernikmęski rzeczowy
korbaczemnoga wołaczmęski rzeczowy
korbaczempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
korbaczommnoga celownikmęski rzeczowy
korbaczowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
korbaczupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
korbaczupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
korbaczymnoga dopełniaczmęski rzeczowy
korbaczpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
korbaczpojedyncza biernikmęski rzeczowy
korbaczapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
korbaczachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
korbaczamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
korbaczemnoga mianownikmęski rzeczowy
korbaczemnoga biernikmęski rzeczowy
korbaczemnoga wołaczmęski rzeczowy
korbaczempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
korbaczommnoga celownikmęski rzeczowy
korbaczowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
korbaczówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
korbaczupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
korbaczupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz