korb-ko

korbko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: korbka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
korbcepojedyncza celownikżeński
korbcepojedyncza miejscownikżeński
korbekmnoga dopełniaczżeński
korbkapojedyncza mianownikżeński
korbkachmnoga miejscownikżeński
korbkamimnoga narzędnikżeński
korbkąpojedyncza narzędnikżeński
korbkępojedyncza biernikżeński
korbkimnoga mianownikżeński
korbkimnoga biernikżeński
korbkimnoga wołaczżeński
korbkipojedyncza dopełniaczżeński
korbkopojedyncza wołaczżeński
korbkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz