kor-bo-wa-łach

korbowałach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: korbował

słowoliczbaprzypadekrodzaj
korbowalepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
korbowalepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
korbowałpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
korbowałpojedyncza biernikmęski rzeczowy
korbowałachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
korbowałamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
korbowałempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
korbowałommnoga celownikmęski rzeczowy
korbowałowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
korbowałówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
korbowałupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
korbowałymnoga mianownikmęski rzeczowy
korbowałymnoga biernikmęski rzeczowy
korbowałymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz