kor-chu-ty

Korchuty (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Korchut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Korchuciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Korchuciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Korchutpojedyncza mianownikmęski osobowy
Korchutapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Korchutapojedyncza biernikmęski osobowy
Korchutachmnoga miejscownikmęski osobowy
Korchutamimnoga narzędnikmęski osobowy
Korchutempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Korchutommnoga celownikmęski osobowy
Korchutowipojedyncza celownikmęski osobowy
Korchutowiemnoga mianownikmęski osobowy
Korchutowiemnoga wołaczmęski osobowy
Korchutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Korchutówmnoga biernikmęski osobowy
Korchutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Korchutymnoga biernikmęski zwierzęcy
Korchutymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz