kor-cik

korcik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: korcik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
korcikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
korcikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
korcikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
korcikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
korcikimnoga mianownikmęski rzeczowy
korcikimnoga biernikmęski rzeczowy
korcikimnoga wołaczmęski rzeczowy
korcikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
korcikommnoga celownikmęski rzeczowy
korcikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
korcikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
korcikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
korcikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
korcikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz