ko-re-gen-tem

koregentem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: koregent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koregencimnoga mianownikmęski osobowy
koregencimnoga wołaczmęski osobowy
koregenciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
koregenciepojedyncza wołaczmęski osobowy
koregentpojedyncza mianownikmęski osobowy
koregentapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
koregentapojedyncza biernikmęski osobowy
koregentachmnoga miejscownikmęski osobowy
koregentamimnoga narzędnikmęski osobowy
koregentempojedyncza narzędnikmęski osobowy
koregentommnoga celownikmęski osobowy
koregentowipojedyncza celownikmęski osobowy
koregentówmnoga dopełniaczmęski osobowy
koregentówmnoga biernikmęski osobowy
koregentymnoga mianownikmęski zwierzęcy
koregentymnoga biernikmęski zwierzęcy
koregentymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz