ko-rek-cyj

korekcyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: korekcja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
korekcjapojedyncza mianownikżeński
korekcjachmnoga miejscownikżeński
korekcjamimnoga narzędnikżeński
korekcjąpojedyncza narzędnikżeński
korekcjemnoga mianownikżeński
korekcjemnoga biernikżeński
korekcjemnoga wołaczżeński
korekcjępojedyncza biernikżeński
korekcjipojedyncza celownikżeński
korekcjipojedyncza miejscownikżeński
korekcjipojedyncza dopełniaczżeński
korekcjopojedyncza wołaczżeński
korekcjommnoga celownikżeński
korekcjimnoga dopełniaczżeński
korekcyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz