ko-rek-tu-rze

korekturze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: korektura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
korekturmnoga dopełniaczżeński
korekturapojedyncza mianownikżeński
korekturachmnoga miejscownikżeński
korekturamimnoga narzędnikżeński
korekturąpojedyncza narzędnikżeński
korekturępojedyncza biernikżeński
korekturopojedyncza wołaczżeński
korekturommnoga celownikżeński
korekturymnoga mianownikżeński
korekturymnoga biernikżeński
korekturymnoga wołaczżeński
korekturypojedyncza dopełniaczżeński
korekturzepojedyncza celownikżeński
korekturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz