ko-re-la-to-rom

korelatorom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: korelator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
korelatorpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
korelatorpojedyncza biernikmęski rzeczowy
korelatorapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
korelatorachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
korelatoramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
korelatorempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
korelatorommnoga celownikmęski rzeczowy
korelatorowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
korelatorówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
korelatorymnoga mianownikmęski rzeczowy
korelatorymnoga biernikmęski rzeczowy
korelatorymnoga wołaczmęski rzeczowy
korelatorzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
korelatorzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz