ko-re-ni-kom

Korenikom (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Korenik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Korenikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Korenikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Korenikapojedyncza biernikmęski osobowy
Korenikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Korenikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Korenikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Korenikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Korenikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Korenikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Korenikommnoga celownikmęski osobowy
Korenikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Korenikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Korenikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Korenikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Korenikówmnoga biernikmęski osobowy
Korenikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Korenikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz