ko-re-pe-ty-cjo

korepetycjo (nazwa pospolita) rzeczownik rzad.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: korepetycja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
korepetycjapojedyncza mianownikżeński
korepetycjachmnoga miejscownikżeński
korepetycjamimnoga narzędnikżeński
korepetycjąpojedyncza narzędnikżeński
korepetycjemnoga mianownikżeński
korepetycjemnoga biernikżeński
korepetycjemnoga wołaczżeński
korepetycjępojedyncza biernikżeński
korepetycjipojedyncza celownikżeński
korepetycjipojedyncza miejscownikżeński
korepetycjipojedyncza dopełniaczżeński
korepetycjopojedyncza wołaczżeński
korepetycjommnoga celownikżeński
korepetycjimnoga dopełniaczżeński
korepetycyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz