ko-re-spon-den-tom

korespondentom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: korespondent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
korespondencimnoga mianownikmęski osobowy
korespondencimnoga wołaczmęski osobowy
korespondenciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
korespondenciepojedyncza wołaczmęski osobowy
korespondentpojedyncza mianownikmęski osobowy
korespondentapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
korespondentapojedyncza biernikmęski osobowy
korespondentachmnoga miejscownikmęski osobowy
korespondentamimnoga narzędnikmęski osobowy
korespondentempojedyncza narzędnikmęski osobowy
korespondentommnoga celownikmęski osobowy
korespondentowipojedyncza celownikmęski osobowy
korespondentówmnoga dopełniaczmęski osobowy
korespondentówmnoga biernikmęski osobowy
korespondentymnoga mianownikmęski zwierzęcy
korespondentymnoga biernikmęski zwierzęcy
korespondentymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz