kor-fan-to-wia-ny

korfantowiany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: korfantowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
korfantowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
korfantowianmnoga biernikmęski osobowy
korfantowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
korfantowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
korfantowianiemnoga mianownikmęski osobowy
korfantowianiemnoga wołaczmęski osobowy
korfantowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
korfantowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
korfantowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
korfantowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
korfantowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
korfantowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
korfantowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
korfantowianommnoga celownikmęski osobowy
korfantowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
korfantowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
korfantowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz