kor-kus

Korkus (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Korkus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Korkuspojedyncza mnoga mianownikżeński
Korkuspojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Korkuspojedyncza mnoga celownikżeński
Korkuspojedyncza mnoga biernikżeński
Korkuspojedyncza mnoga narzędnikżeński
Korkuspojedyncza mnoga miejscownikżeński
Korkuspojedyncza mnoga wołaczżeński

Korkus (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Korkus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Korkuspojedyncza mianownikmęski osobowy
Korkusapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Korkusapojedyncza biernikmęski osobowy
Korkusachmnoga miejscownikmęski osobowy
Korkusamimnoga narzędnikmęski osobowy
Korkusempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Korkusiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Korkusiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Korkusommnoga celownikmęski osobowy
Korkusowipojedyncza celownikmęski osobowy
Korkusowiemnoga mianownikmęski osobowy
Korkusowiemnoga wołaczmęski osobowy
Korkusówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Korkusówmnoga biernikmęski osobowy
Korkusymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Korkusymnoga biernikmęski zwierzęcy
Korkusymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz