kor-ką

korką (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: korka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
korcepojedyncza celownikżeński
korcepojedyncza miejscownikżeński
korekmnoga dopełniaczżeński
korkapojedyncza mianownikżeński
korkachmnoga miejscownikżeński
korkamimnoga narzędnikżeński
korkąpojedyncza narzędnikżeński
korkępojedyncza biernikżeński
korkimnoga mianownikżeński
korkimnoga biernikżeński
korkimnoga wołaczżeński
korkipojedyncza dopełniaczżeński
korkopojedyncza wołaczżeński
korkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz