kor-ne-ciar-ka-mi

korneciarkami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: korneciarka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
korneciarcepojedyncza celownikżeński
korneciarcepojedyncza miejscownikżeński
korneciarekmnoga dopełniaczżeński
korneciarkapojedyncza mianownikżeński
korneciarkachmnoga miejscownikżeński
korneciarkamimnoga narzędnikżeński
korneciarkąpojedyncza narzędnikżeński
korneciarkępojedyncza biernikżeński
korneciarkimnoga mianownikżeński
korneciarkimnoga biernikżeński
korneciarkimnoga wołaczżeński
korneciarkipojedyncza dopełniaczżeński
korneciarkopojedyncza wołaczżeński
korneciarkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz