kor-ne-ciu

Korneciu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Korneć

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Korneciapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Korneciapojedyncza biernikmęski osobowy
Korneciachmnoga miejscownikmęski osobowy
Korneciamimnoga narzędnikmęski osobowy
Korneciemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Korneciemnoga biernikmęski zwierzęcy
Korneciemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Korneciempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Korneciommnoga celownikmęski osobowy
Korneciowipojedyncza celownikmęski osobowy
Korneciowiemnoga mianownikmęski osobowy
Korneciowiemnoga wołaczmęski osobowy
Korneciówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Korneciówmnoga biernikmęski osobowy
Korneciupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Korneciupojedyncza wołaczmęski osobowy
Kornećpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz