kor-ne-liu-sza

Korneliusza (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Korneliusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Korneliuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
Korneliuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Korneliuszapojedyncza biernikmęski osobowy
Korneliuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
Korneliuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
Korneliuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Korneliuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
Korneliuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Korneliuszemnoga mianownikmęski osobowy
Korneliuszemnoga wołaczmęski osobowy
Korneliuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Korneliuszommnoga celownikmęski osobowy
Korneliuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
Korneliuszowiemnoga mianownikmęski osobowy
Korneliuszowiemnoga wołaczmęski osobowy
Korneliuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Korneliuszówmnoga biernikmęski osobowy
Korneliuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Korneliuszupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz