kor-nic-ki

Kornicki (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kornicki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Korniccymnoga mianownikmęski osobowy
Korniccymnoga wołaczmęski osobowy
Kornickipojedyncza mianownikmęski osobowy
Kornickipojedyncza wołaczmęski osobowy
Kornickichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kornickichmnoga biernikmęski osobowy
Kornickichmnoga miejscownikmęski osobowy
Kornickiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kornickiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kornickiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kornickiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kornickiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Kornickiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Kornickimmnoga celownikmęski osobowy
Kornickimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kornickimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kornickimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz