kor-ni-kom

kornikom (nazwa pospolita) rzeczownik zool.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: kornik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kornikpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
kornikapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
kornikapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
kornikachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
kornikamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
kornikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
kornikimnoga biernikmęski zwierzęcy
kornikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
kornikiempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
kornikommnoga celownikmęski zwierzęcy
kornikowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
kornikówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
kornikupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
kornikupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz