kor-no-wa-czan

kornowaczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kornowaczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kornowaczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
kornowaczanmnoga biernikmęski osobowy
kornowaczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
kornowaczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
kornowaczaniemnoga mianownikmęski osobowy
kornowaczaniemnoga wołaczmęski osobowy
kornowaczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
kornowaczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kornowaczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
kornowaczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kornowaczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kornowaczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
kornowaczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
kornowaczanommnoga celownikmęski osobowy
kornowaczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kornowaczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
kornowaczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz