ko-rob-czu-ki

Korobczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Korobczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Korobczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Korobczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Korobczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Korobczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Korobczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Korobczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Korobczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Korobczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Korobczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Korobczukommnoga celownikmęski osobowy
Korobczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Korobczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Korobczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Korobczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Korobczukówmnoga biernikmęski osobowy
Korobczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Korobczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz