ko-ro-nat-ce

koronatce (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: koronatka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koronatcepojedyncza celownikżeński
koronatcepojedyncza miejscownikżeński
koronatekmnoga dopełniaczżeński
koronatkapojedyncza mianownikżeński
koronatkachmnoga miejscownikżeński
koronatkamimnoga narzędnikżeński
koronatkąpojedyncza narzędnikżeński
koronatkępojedyncza biernikżeński
koronatkimnoga mianownikżeński
koronatkimnoga biernikżeński
koronatkimnoga wołaczżeński
koronatkipojedyncza dopełniaczżeński
koronatkopojedyncza wołaczżeński
koronatkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz