ko-ro-na-to-rem

koronatorem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: koronator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koronatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
koronatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
koronatorapojedyncza biernikmęski osobowy
koronatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
koronatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
koronatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
koronatorommnoga celownikmęski osobowy
koronatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
koronatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
koronatorówmnoga biernikmęski osobowy
koronatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
koronatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
koronatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
koronatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
koronatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
koronatorzymnoga mianownikmęski osobowy
koronatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz