ko-ron-kie-wi-cza-mi

Koronkiewiczami (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Koronkiewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Koronkiewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Koronkiewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Koronkiewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Koronkiewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Koronkiewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Koronkiewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Koronkiewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Koronkiewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Koronkiewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Koronkiewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Koronkiewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Koronkiewiczommnoga celownikmęski osobowy
Koronkiewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Koronkiewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Koronkiewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Koronkiewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Koronkiewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Koronkiewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Koronkiewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz