kor-pac-ki

Korpacki (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Korpacki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Korpaccymnoga mianownikmęski osobowy
Korpaccymnoga wołaczmęski osobowy
Korpackipojedyncza mianownikmęski osobowy
Korpackipojedyncza wołaczmęski osobowy
Korpackichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Korpackichmnoga biernikmęski osobowy
Korpackichmnoga miejscownikmęski osobowy
Korpackiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Korpackiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Korpackiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Korpackiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Korpackiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Korpackiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Korpackimmnoga celownikmęski osobowy
Korpackimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Korpackimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Korpackimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz