kor-po-kiem

Korpokiem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Korpok

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Korpokpojedyncza mianownikmęski osobowy
Korpokapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Korpokapojedyncza biernikmęski osobowy
Korpokachmnoga miejscownikmęski osobowy
Korpokamimnoga narzędnikmęski osobowy
Korpokimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Korpokimnoga biernikmęski zwierzęcy
Korpokimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Korpokiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Korpokommnoga celownikmęski osobowy
Korpokowipojedyncza celownikmęski osobowy
Korpokowiemnoga mianownikmęski osobowy
Korpokowiemnoga wołaczmęski osobowy
Korpokówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Korpokówmnoga biernikmęski osobowy
Korpokupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Korpokupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz