kor-pu-len-cyj

korpulencyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: korpulencja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
korpulencjapojedyncza mianownikżeński
korpulencjachmnoga miejscownikżeński
korpulencjamimnoga narzędnikżeński
korpulencjąpojedyncza narzędnikżeński
korpulencjemnoga mianownikżeński
korpulencjemnoga biernikżeński
korpulencjemnoga wołaczżeński
korpulencjępojedyncza biernikżeński
korpulencjipojedyncza celownikżeński
korpulencjipojedyncza miejscownikżeński
korpulencjipojedyncza dopełniaczżeński
korpulencjopojedyncza wołaczżeński
korpulencjommnoga celownikżeński
korpulencjimnoga dopełniaczżeński
korpulencyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz