kor-pu-ta

Korputa (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Korput

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Korpuciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Korpuciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Korputpojedyncza mianownikmęski osobowy
Korputapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Korputapojedyncza biernikmęski osobowy
Korputachmnoga miejscownikmęski osobowy
Korputamimnoga narzędnikmęski osobowy
Korputempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Korputommnoga celownikmęski osobowy
Korputowipojedyncza celownikmęski osobowy
Korputowiemnoga mianownikmęski osobowy
Korputowiemnoga wołaczmęski osobowy
Korputówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Korputówmnoga biernikmęski osobowy
Korputymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Korputymnoga biernikmęski zwierzęcy
Korputymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz