ko-run-ka-mi

korunkami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: korunka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koruncepojedyncza celownikżeński
koruncepojedyncza miejscownikżeński
korunekmnoga dopełniaczżeński
korunkapojedyncza mianownikżeński
korunkachmnoga miejscownikżeński
korunkamimnoga narzędnikżeński
korunkąpojedyncza narzędnikżeński
korunkępojedyncza biernikżeński
korunkimnoga mianownikżeński
korunkimnoga biernikżeński
korunkimnoga wołaczżeński
korunkipojedyncza dopełniaczżeński
korunkopojedyncza wołaczżeński
korunkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz