ko-rup-to-ra-mi

koruptorami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: koruptor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koruptorpojedyncza mianownikmęski osobowy
koruptorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
koruptorapojedyncza biernikmęski osobowy
koruptorachmnoga miejscownikmęski osobowy
koruptoramimnoga narzędnikmęski osobowy
koruptorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
koruptorommnoga celownikmęski osobowy
koruptorowipojedyncza celownikmęski osobowy
koruptorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
koruptorówmnoga biernikmęski osobowy
koruptorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
koruptorymnoga biernikmęski zwierzęcy
koruptorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
koruptorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
koruptorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
koruptorzymnoga mianownikmęski osobowy
koruptorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz