kor-we-tem

korwetem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: korwet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
korweciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
korweciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
korwetpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
korwetpojedyncza biernikmęski rzeczowy
korwetachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
korwetamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
korwetempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
korwetommnoga celownikmęski rzeczowy
korwetowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
korwetówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
korwetupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
korwetymnoga mianownikmęski rzeczowy
korwetymnoga biernikmęski rzeczowy
korwetymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz