ko-ryn-tia-nom

Koryntianom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Koryntianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Koryntianmnoga dopełniaczmęski osobowy
Koryntianmnoga biernikmęski osobowy
Koryntianachmnoga miejscownikmęski osobowy
Koryntianamimnoga narzędnikmęski osobowy
Koryntianiemnoga mianownikmęski osobowy
Koryntianiemnoga wołaczmęski osobowy
Koryntianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
Koryntianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Koryntianinapojedyncza biernikmęski osobowy
Koryntianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Koryntianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Koryntianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Koryntianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
Koryntianommnoga celownikmęski osobowy
Koryntianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Koryntianymnoga biernikmęski zwierzęcy
Koryntianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz