ko-rynt-ko

koryntko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: koryntka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koryntcepojedyncza celownikżeński
koryntcepojedyncza miejscownikżeński
koryntekmnoga dopełniaczżeński
koryntkapojedyncza mianownikżeński
koryntkachmnoga miejscownikżeński
koryntkamimnoga narzędnikżeński
koryntkąpojedyncza narzędnikżeński
koryntkępojedyncza biernikżeński
koryntkimnoga mianownikżeński
koryntkimnoga biernikżeński
koryntkimnoga wołaczżeński
koryntkipojedyncza dopełniaczżeński
koryntkopojedyncza wołaczżeński
koryntkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz