ko-ryt-ce

Korytce (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Korytko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Korytcepojedyncza celownikmęski osobowy
Korytcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Korytkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Korytkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Korytkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Korytkępojedyncza biernikmęski osobowy
Korytkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Korytkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Korytkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Korytkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Korytkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Korytkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Korytkommnoga celownikmęski osobowy
Korytkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Korytkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Korytkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Korytkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz