ko-ryt-ni-czan

korytniczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: korytniczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
korytniczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
korytniczanmnoga biernikmęski osobowy
korytniczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
korytniczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
korytniczaniemnoga mianownikmęski osobowy
korytniczaniemnoga wołaczmęski osobowy
korytniczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
korytniczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
korytniczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
korytniczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
korytniczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
korytniczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
korytniczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
korytniczanommnoga celownikmęski osobowy
korytniczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
korytniczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
korytniczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz