ko-smo-ceu-ty-ka-mi

kosmoceutykami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kosmoceutyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kosmoceutykpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kosmoceutykpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kosmoceutykachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kosmoceutykamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kosmoceutykimnoga mianownikmęski rzeczowy
kosmoceutykimnoga biernikmęski rzeczowy
kosmoceutykimnoga wołaczmęski rzeczowy
kosmoceutykiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kosmoceutykommnoga celownikmęski rzeczowy
kosmoceutykowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kosmoceutykówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kosmoceutykupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kosmoceutykupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kosmoceutykupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz