ko-smo-naut-ce

kosmonautce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kosmonautka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kosmonautcepojedyncza celownikżeński
kosmonautcepojedyncza miejscownikżeński
kosmonautekmnoga dopełniaczżeński
kosmonautkapojedyncza mianownikżeński
kosmonautkachmnoga miejscownikżeński
kosmonautkamimnoga narzędnikżeński
kosmonautkąpojedyncza narzędnikżeński
kosmonautkępojedyncza biernikżeński
kosmonautkimnoga mianownikżeński
kosmonautkimnoga biernikżeński
kosmonautkimnoga wołaczżeński
kosmonautkipojedyncza dopełniaczżeński
kosmonautkopojedyncza wołaczżeński
kosmonautkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz