ko-smo-nau-tom

kosmonautom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kosmonauta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kosmonaucimnoga mianownikmęski osobowy
kosmonaucimnoga wołaczmęski osobowy
kosmonauciepojedyncza celownikmęski osobowy
kosmonauciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kosmonautapojedyncza mianownikmęski osobowy
kosmonautachmnoga miejscownikmęski osobowy
kosmonautamimnoga narzędnikmęski osobowy
kosmonautąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
kosmonautępojedyncza biernikmęski osobowy
kosmonautopojedyncza wołaczmęski osobowy
kosmonautommnoga celownikmęski osobowy
kosmonautówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kosmonautówmnoga biernikmęski osobowy
kosmonautymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kosmonautymnoga biernikmęski zwierzęcy
kosmonautymnoga wołaczmęski zwierzęcy
kosmonautypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz