ko-smo-po-lit-ki

kosmopolitki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kosmopolitka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kosmopolitcepojedyncza celownikżeński
kosmopolitcepojedyncza miejscownikżeński
kosmopolitekmnoga dopełniaczżeński
kosmopolitkapojedyncza mianownikżeński
kosmopolitkachmnoga miejscownikżeński
kosmopolitkamimnoga narzędnikżeński
kosmopolitkąpojedyncza narzędnikżeński
kosmopolitkępojedyncza biernikżeński
kosmopolitkimnoga mianownikżeński
kosmopolitkimnoga biernikżeński
kosmopolitkimnoga wołaczżeński
kosmopolitkipojedyncza dopełniaczżeński
kosmopolitkopojedyncza wołaczżeński
kosmopolitkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz