ko-sto-ny

Kostony (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Koston

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kostonpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kostonapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kostonapojedyncza biernikmęski osobowy
Kostonachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kostonamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kostonempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kostoniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kostoniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Kostonommnoga celownikmęski osobowy
Kostonowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kostonowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kostonowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kostonówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kostonówmnoga biernikmęski osobowy
Kostonymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kostonymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kostonymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz